Nu wij zijn uitgerust en de motoren weer schoon zijn en in de was staan, heb ik eindelijk de tijd om een verslag te schrijven over een week van motorrijden van, naar en vanaf Rydaholm.

Op vrijdag 30 april vertrokken we richting Zweden, niet wetende wat we er eigenlijk van moesten verwachten. Maar door de positieve verhalen over Zweden hadden we er wel vertrouwen in dat het goed zou komen. Na de eerste dag door Duitsland te hebben gereden (wat een verademing om niet constant op de kilometerteller te hoeven kijken) kwamen we aan in Puttgarden waar we hebben genoten van een pizza, bier en een goede nachtrust.

De volgende morgen weer vroeg op om de tocht te vervolgen naar Rydaholm. Na twee dagen alleen maar snelweg waren we blij dat we op de plek van bestemming waren, waar we werden verwelkomd door de familie Prins.

Voor de volgende dag werd afgesproken dat we eerst zouden uitslapen en we het daarna wel zouden zien hoe de dag zou gaan lopen. Maar zoals altijd, als je kunt uitslapen ben je weer vroeg wakker, dus maar naar buiten kijken of er nog ergens een eland liep, maar nee deze keer pech.

Van 5 tot 12 juni waren we bij onze oud-buren in Zweden.

Wij zijn geen visers, maar als Anton vraagt of we mee het meer op gaan, om een lijntje uit te werpen, zeggen we geen nee! Een schitterend groot meer (klein volgens Anton) Waar we al meteen de visarend zagen. Om de beurt mochten we de hengel vasthouden, best geinig! En ineens ja hoor, ik heb beet! weet je het zeker? Ja hoor, een heuse snoek van 73 cm. Ja Anton had een cm bij zich, er is geen cm gelogen, ik moest hem wel even zelf vasthouden (voor de foto) Hoe doe je dat?

De snoek ging weer terug in het water, de volgende dag had Anton met andere gasten een snoekbaars gevangen, die werd wél meegenomen/gefilleerd en die hebben we geproeft. HEERLIJK!

Later zagen we nog een familie parelduikers, (zoek maar eens op google) schitterend hoe de papa zijn kroost wil beschermen tegen ons, Anton vertelde ons wat hij ging doen, en alsof hij het gehoord had, deed hij het ook. Anton had het al eerder gezien.

We hebben ook nog een wandeling van 14 km. gemaakt in een nationaal park "storre mosse"  ook een geweldige ervaring. ook daar zagen we de visarend , én kraanvogels. 

In de stuga is het heel goed toeven, we hebben zelf gekookt alles is aanwezig, we konden op de fiets naar hetr dorp,  ze hebben heerlijke bedden en prachtig sanitair in de schuur.

Je kunt heerlijk wandelen in hun "achtertuin" zoals ze het bos noemen achter het huis.Daar hebben we de laatste dag nog een ELAND gezien,

Al met al een week vol hoogtepunten!we hebben genoten