Zweden, zuid-zweden, zwedenvisvakantie, vissen, snoekvissen, zwedenzuid, zuidvarmland, vismeren, visrivieren, visvakantie, zweden, rietkragen

Rydaholms Stuga

 

 

Snoekvissen rondom Rydaholm,

2 juli 2011

Scandinavië heeft sportvissers en vooral roofvissers veel te bieden en er gaat dan ook een ware armada aan Nederlandse roofvisboten die kant op ieder jaar. Ook voor mij is dat een bijna vaste gang geworden zo halverwege mei. Meestal is dat richting Zuid Noorwegen, maar omdat we een poos geleden al een uitnodiging hadden gehad van Anton en Erna van Duinen, was het grote Flåren meer ons voornaamste toneel van handeling dit jaar.

 

De reis was voorspoedig en de ontvangst net zo hartelijk als bij iedereen, dus de eerste indruk was uitermate positief. We arriveerden volgens planning rond een uur of drie, dus hadden alle tijd om ons te installeren in de stuga en de spullen klaar te maken voor een weekje “snoeken plagen”.

 

We stonden de volgende dag dan ook al te popelen om het grote meer eens te verkennen en we de waterkaarten al goed ingeprent. Toch zouden we regelmatig moeten checken of er niet plotseling grote stenen zouden opdoemen deze week…

 

In eerste instantie werd er dan ook veel gevaren met de motor in de “hoera-stand”, dus flink hoog getrimd. Schroeven zijn namelijk niet echt goedkoop tegenwoordig.

 

Vanaf de trailerhelling is al te zien dat het om een flinke slok water gaat….

 

Na het traileren werden eerst wat baaien uitgekamd en de eerste visjes werden gevangen, al liep het nog niet echt hard. Het is dan ook niet eenvoudig om je vissen te traceren op een dergelijk groot meer. We hadden de indruk dat de vis behoorlijk diep lag en toen de wind ook nog eens flink aantrok, wisten we dat het niet gemakkelijk zou worden. Maar dat maakt de uitdaging alleen maar groter.

 

Taai.

 

De visverhalen van de andere gasten laten een wisselend beeld zien qua vangsten en dat is logisch. Ook hier in Nederland is het niet altijd top wat de vangsten betreft, terwijl je zeker weet dat er voldoende vis is. Ook nu was dat het geval. De vis was net uitgepaaid en lag waarschijnlijk op een paar meter diepte nog wat bij te komen. De stevige wind was niet alleen lastig bij het vissen, maar ook had je minder zicht, zodat de plotseling uit het niets opdoemende rotsen soms wel ineens heel dichtbij waren. Zolang je maar rustig aan doet is dat geen probleem, want plankgas van A naar B kan alleen als je de heenweg rustig gevaren hebt en op de gps een route hebt uitgezet.

 

Zowel op Flåren als op het kleinere Furen ligt overigens een prima trailerhelling. De meren staan met elkaar in verbinding met een riviertje, wat overigens best interessante stekken herbergt met gaten tot wel 8 meter diep.

 

Natuurschoon Bovendien is er ook op de oever veel fraais te zien.

 

Veelal trailerden we op Furen en voeren het recht over van zuid naar noord om vervolgens via het riviertje een lange ondiepe baai van Flåren te varen en die systematisch uit te vissen. Ook onderweg op de rivier vingen we vaak al enkele vissen. De ene keer was dat werpend, de andere keer slepend langs de randen van een van de vele gaten.

 

Af en toe zagen we grote bruine forellen jagen op uitkomende meivliegen en het kan niet anders of het rammelt er werkelijk van de baars. We vingen er een aantal aan de jerkbait, dus hongerig waren de baarzen in ieder geval wel….

 

Toen bleek dat de omstandigheden om  qua aantal megavangsten te boeken niet echt aanwezig waren, moesten we ons een ander doel stellen. Een voor onze begrippen grote vis van ruim boven de meter was dan ook de uitdaging waar we graag onze tanden in wilden zetten. Toch geniet ik gelukkig ook nog altijd van een fel knokkende kleine snoek, ook als ik me wat anders ten doel heb gesteld.

 

Nadat het besluit om voor een echt grote snoek te gaan was gevallen, veranderde de tactiek enigszins. Dat  die daar rondzwemmen is wel zeker, ook gezien de grote vissen die er al voor ons waren gevangen. Helaas kwam er in het formaat van de vissen weinig verandering. Ze werden wel iets groter, maar behalve enkele vissen die rond de tachtig centimeter zaten, lag het gemiddelde zo rond de zestig. Allemaal mannetjes die op de laatste vrouwtjes lagen te wachten waarschijnlijk.

 

Een groot nadeel was dat we op veel veelbelovende stekken, die op basis van de gedetailleerde kaart van tevoren hadden geselecteerd, niet konden vissen. De wind stond er de hele week namelijk precies recht op. Ook waren we in prachtige ondiepe baaien waar planten en stenen elkaar afwisselden en waar je normaal gesproken de ene vis na de andere zou moeten haken. Stekken uit het boekje noemden we ze, maar de vis had blijkbaar andere prioriteiten.

 

Uit een klein geultje

 

De opdracht die we onszelf hadden gegeven om een echt grote vis te vangen leek bijna onmogelijk, hoewel we alles probeerden. Toen we met dieplopende pluggen gingen vissen bleek ineens dat er een heel behoorlijk bestand aan snoekbaars aanwezig was.

 

Voor mensen die het op deze felle rakkers willen proberen is zowel Furen als Flåren een prima optie.

 

Veel grote snoeken leverde het vissen met dieplopers echter niet op, al waren ze wel een slagje groter dan tussen de rietjes.

 

Grote vis

 

Als je alles uit de kast haalt, hoor je eigenlijk beloond te worden voor de moeite.

 

Ik had met de mannen van Marcraft afgesproken dat ik de 496 Lake Hunter eens zou testen in Scandinavië voor een artikel daarover in “de Roofvis” en daarom stapte ik één visdag over in de boot van Richard. Omdat het nog harder waaide dan de rest van de week, besloten we om eerst maar een poosje op Furen te blijven. De visserij bleek daar even taai te zijn en zeker werpend was er weinig activiteit te bespeuren. We besloten om in het verlengde van de uitstroom van de rivier het meer weer op te trollen om het eens boven diep water te proberen. De grote gele Fatso baars, die ook in Noord-Ierland zijn waarde al had bewezen, was nog maar net opgestart, toen de welbekende dreun kwam. Ik voelde al snel dat het om een groter vis ging en omdat ik achter de stuurknuppel zat, vroeg ik Richard of hij de bootcontrole over wilde nemen, zodat ik me totaal op de dril kon richten. Dat was nodig ook, want de grote vis deed alles om zich van die vervelende haak te verlossen. Een enerverende dril volgde, waarin de schroef van de buitenboordmotor werd opgezocht, de vis enkele keren volledig uit het water kwam en een keer bijna in de boot sprong en een van voor naar achter sprintende Jouke om elke vluchtpoging te pareren. Dat heb ik vaker gedaan, al werden we beide behoorlijk moe van deze knokpartij.

 

Wat een power zat er in dat gespierde bijna zwarte visselijf…

 

Alleen een grote vis trekt een jerkbaithengel zo krom

 

Na een klein kwartiertje knokken bleek dat het gevoel van de grote vissen klopte. De beloning voor het volhouden leverde een prachtige donkere vis op die bij heel secuur meten net iets korter was dan onze meetplank van 120 cm.

 

We hebben hem als lengte 119,5 cm gegeven en daar was ik heel tevreden mee.

 

Veel mogelijkheden

 

Het bleek met afstand de grootste vis van de week te zijn, hoe hard we het ook bleven proberen. Uiteindelijk bleef de teller steken op 125 snoeken. Terug in Nederland bleek dat deze week overal in Scandinavië slecht tot dramatisch slecht was gevangen, waarschijnlijk vanwege de weersomslag.

 

Dat werpt wel een ander licht op de vangsten, want in verhouding hebben we heel goed gevangen. Je zult maar een topweek treffen……

 

Voor mensen die die kant eens uit willen, maar niet goed durven, omdat ze de taal niet beheersen is deze locatie uitermate geschikt. Anton spreekt natuurlijk gewoon Nederlands naast Zweeds, want Fries konden we hem niet leren zo snel. Hij weet heel veel van de omgeving en de mogelijkheden die ze biedt en begeleidt je desnoods naar het water.

 

Er liggen ontzettend veel meren en meertjes rondom Rydaholm die in grootte variëren van één hectare tot een paar honderd en alles wat er tussen in zit. Ik ben heel benieuwd wat je met een belly-boat zou kunnen uitrichten op de wat kleinere watertjes. Volgens mij kom je dan als bodybuilder terug na een week.

 

Anton, Erna, Kelly en Melanie, bedankt voor de uitnodiging om kennis te maken met jullie gastvrijheid, warmte en gezelligheid. En natuurlijk voor het voorrecht om in een schitterende omgeving snoeken te mogen vangen.

Adres: Nederled Aspedal, 331 17 Rydaholm Telefon: 0046-(0)705186758